Ik heb meerdere pogingen gedaan om Tygo naar buiten te krijgen, maar hij vind het maar niks. Dus helaas geen sneeuwpoppen voor ons.



Alles ziet er een beetje gek uit, zo ook het dak van de serre. Die is natuurlijk normaal doorzichtig, maar het pak sneeuw had het helemaal donker gemaakt.Ik had in de ochtend al een paar keer aan Tygo gevraagd of hij niet naar buiten wilde, maar helaas...
Zo rond een uur of 11 wilde ik per se even naar buiten om een tekening van Tygo voor mijn oma die morgen jarig is op de post te doen. Toen ik Tygo zijn jasje aandeed leek hij even enthousiast, maar dit was het resultaat:

Heel even heeft hij braaf aan het handje gelopen, maar toen we weer bijna thuis waren raakte hij zo overstuur dat ik blij was dat we weer binnen waren. Nog nooit heb ik zo lang gedaan over de weg naar de brievenbus. Thuis heeft het wel een kwartier geduurd voor hij rustig werd. Er zat namelijk sneeuw aan zijn schoenen en dat vond hij wel zo vreselijk verschrikkelijk......






















Dit gebeurde aan het eind van de ochtend op 1e kerstdag: 




Aan het einde van de kerst was dit een beetje het algemene gevoel :)















