Lo voor het eerst ziek...

hoezo een zoon van zijn vader?

Tygo lijkt toch wel erg veel op Ralph toen hij nog klein was. Dit is echt heel typisch Ralph, en dus ook heel typisch Tygo.

Kijk hem eens trots zijn!!!!! Hoezo gestructureerd? Dat heeft ie dus echt niet van mij =)

trein lo

Van de week gemaakt, de foto's waren zo leuk geworden, daar moest ik gewoon gelijk iets mee..

motorkids

De motor van mijn vader is een interessant ding. Elke maandag als hij komt willen de kinderen naar de motor kijken en het liefst in het zijspan of erop zitten. En opa is altijd heel erg geduldig en hij vind het natuurlijk geweldig dat zijn kleinkinderen zijn motor zo leuk vinden.

Tygo in de trein

Vandag was het dan eindelijk zover, Winny en haar gezin komen weer terug naar nederland na een jaar! Tygo en ik gingen hen samen op Schiphol verwelkomen. Tygo was nog nooit in zijn leven in de trein geweest, dus ik hoopte maar dat hij het leuk zou vinden, anders was het wel heel ver naar Amsterdam en terug...
Maar niks was minder waar, hij vond het helemaal geweldig.

Hij heeft de hele reis uit het raam zitten kijken, en had geen enkele behoeft om door het gangpad rond te lopen of op onderzoek uit te gaan. De trein op zich was al genoeg voor hem.

Op Schiphol aangekomen zijn we eerst naar de Burger King gegaan, en daarna vliegtuigen gaan kijken op het panoramaterras

Vlak voor aankomst vond ik nog een Starbucks, waar ik mezelf heerlijk verwend heb met een vanilla Latte. Tygo had ik aan het tafeltje geïnstalleerd met zijn kleurboekjes, dus dat ging allemaal helemaal prima.

de foto's van de aankomst zijn allemaal helaas mislukt, maar het was een geweldig weerzien. De ouders van Winny waren er, broer Mark en nog wat vrienden, dus een behoorlijk welkomstcomité

En de terugreis ging al even gesmeerd als de heenreis, hij kreeg er maar geen genoeg van. Wat een geslaagde dag!!!!

WIJdus challenge

Mijn invulling van de WIJdus challenge van deze maand

nieuwe foto's

Tygo helpt Evi met haar eerste pasjes aan de hand. Alleen wil hij over het algemeen wat harder dan dat ze kan, maar het wel lief, toch?

Op de verjaardag van grote nicht Amber (wel 5 jaar geworden) de poedersuiker van de poffertjes aflikken, en dan het geluk hebben dat er een andere mama naast me zit die er steeds nieuwe suiker op doet omdat ik zo schattig ben.....

En jawel hoor, ze kan lopen!!!! Als een kieviet, alsof ze al maanden loopt. Dit waren de allereerste stapjes alleen, nadat ik tegen haar zei dat ze niet naar buiten mocht omdat het nat van de regen was, en ze maar eerst moest leren lopen......

In het zijspan van opa....

Little drummer boy, vol overgave!

ikbenhiertochnietzogoedingeloofik.

Zoals ik al zei, ik ben hier toch niet zo goed in geloof ik. In een blog bijhouden. Ik wil best, en dan lukt het me best om een maand of 2 vrij frequent bij te houden wat er zo dagelijks in het leven van de kinderen en een beetje van mezelf gebeurd. Maar dan zak ik in.
Das nu ook weer gebeurd, en dan schrijf ik weer veels te lang niks. Mensen gaan me dan vragen waarom ik dat niet doe, maar ik kom er gewoon niet aan toe.
En nu heb ik al weer zo een vreselijke achterstand, dat ik gewoon niet weet waar ik beginnen moet. Zal wel weer een update met foto's worden, zoals altijd wanneer ik in een blogdip zit. Dus.

it must be love...true love

Lootje van gisteravond

WIJDUS sketch van deze maand...

Dit is de sketch...eindelijk weer eens tijd gehad om mee te doen,

En dit is het reslutaat...

eindelijk weer eens tijd...

Om te scrappen....heerlijk.....

edit: De lo die ik gisteren gemaakt had is, nadat ik hem eerst online zette, eigenlijk helemaal niet bestemd voor achteloos (of gericht) surfend publiek. dus maar weer eraf gehaald. Deze is van een paar weken geleden.

hoezo niet moe....

Vanmiddag wilde Tygo weer niet naar bed. dat gebeurd vaker, en dan "speelt" hij op zijn kamer totdat ik boos word op hem, en er twee scenario's kunnen volgen: of hij gaat slapen, of niet. Vandaag gebeurde het laatste. Maar het probleem is dat hij wel echt moe is. Dus toen ik hem vanmiddag na 2 uur keten van zijn kamer haalde, en door zijn herrie ook Evi nog wakker was, haalde ik hem uiteindelijk maar weer naar beneden. Maar ik wilde een uurtje scrappen, en dat gaat niet samen met een 3,5 jarige. Dus ik heb hem lekker op de bank geïnstalleerd, Cars opgezet, en tegen hem gezegd dat hij maar lekker moest gaan liggen. Na 5 minuten ging ik kijken en trof ik hem zo aan: Hoezo niet moe?

Mia...

Mia was er weer afgelopen weekeind. Met haar papa en mama natuurlijk. We hebben weer echt een super dag gehad, en toen de kinderen doodmoe op 21:00 omkiepten na veel spelen, een bbq en ijs in Epen, hadden wij nog gezellig de avond voor onszelf, en een fles rose verder gingen ze pas om 00:45 weer retour naar Haarlem.