papa's schoenen

Zo leuk....lekker spelen met de schoenen van papa...

Ralph jarig...

Gefeliciteerd leukste en liefste man van de heeeeeeele wereld met je 33ste verjaardag....

De intocht van de Sint

Eindelijk was het dan zover.....de Sint kwam aan in Nederland. Vorig jaar kon ik niet gaan, toen moest ik werken, dit jaar was het mijn beurt. Ik wilde er heel graag heen, samen met Winny en Eef. Dit was toch een van de laatste dingen die we samen konden doen, een week na de aankomst van de Sint zouden zij naar Mexico vertrekken. We hebben het goed kunnen zien, maar zijn na een minuut of 15 maar weer gegaan, omdat het nog zo lang zou gaan duren voordat hij door de mensenmassa bij ons zou komen, en Tygo en Eef zijn nog net te klein om heel lang te wachten..
Ik vond het in ieder geval zelf helemaal leuk, en ben er helemaal klaar voor......

's avonds was het verjaardagsfeestje van Ralph, waar ik wederom vergeten ben om foto's van te maken (zoals altijd) Het was in ieder geval ontzettend gezellig.

slaapdienst

23:45 is het nu. Alle jongeren van mijn werk liggen nu in bed, en ik heb net mijn rapportages afgemaakt voor vandaag. Even de dag afsluiten, even kijken of een mailtje heb, even door de blogs die ik volg heen om te kijken hoe het met iedereen is....
Zo dadelijk ga ik naar bed, hopend dat ik niet weer tot 02:30 lig te woelen. Ik kan toch vaak de slaap niet vatten, kan niet altijd loslaten wat jongeren me in zo'n dienst vertelden. Vadaag ben ik alleen, mijn collega was ziek, dus vanaf een uur of 19:00 alleen aanwezig geweest. Alleen alle 10 aanwezigen proberen de aandacht te geven die ze verdienen, alleen proberen te inventarisren wie me vanavond net wat harder nodig had dan de ander, geen ruimte hebben voor inhoudelijk lange gesprekken, want ik moet het overzicht behouden op alle anderen aanwezigen.
En toch denk ik dat ik veel " mis" van wat er nu werkelijk speelt bij deze jongeren. Hopenlijk nemen ze me in vertrouwen, want anders is het zo eenzaam denk ik....Alleen verdriet van een uithuisplaatsing is al zo veel om te dragen, niet bij je ouders kunnen zijn, omdat de problemen zich in de jaren zo opgestapeld hebben dat ze er niet meer uit kunnen komen. Of je ouders die psychisch zo ziek zijn dat ze niet meer voor je kunnen zorgen. Of misschien wel overleden.

Soms vind ik de verantwoordelijkheid erg groot. Wie ben ik nou, ik ben ook maar een mens....

Alle jongeren liggen in bed. Maar of ze slapen? Van sommige weet ik dat ze dit moeilijk kunnen, die liggen misschien ook wel te piekeren.....Want in de stilte van de nacht is er niet altijd stilte in je hoofd...
Ik probeer mijn werk te blijven doen met dezelfde drive als toen ik bijna 10 jaar geleden begon....
Er hoeft er maar 1 te zijn die in je geloven wil, in je geloven kan.... En die ene probeer ik te zijn, al valt het echt niet altijd mee. Maar als ik dat gevoel, die grondhouding, de basis van mijn hulpverlenershart, als ik dat gevoel verlies......
Dan ga ik worsten verkopen bij de HEMA. Hoef ik alleen nog maar te weten van mensen of ze mosterd bij hun broodje rookworst willen. of niet.

bobbycar

Na heel lang achter loopwagens aan te hebben gerend, waarbij hij weigerde erop te gaan zitten en ik dacht dat het nooit wat zou worden, is het nu eindelijk zover: Zijn bobbycar is in gebruik. En hoe! Hij is er niet meer vanaf te krijgen, zit er de hele dag op, kijkt er tv op, eet er koekjes op, en probeert of hij achterwaarts, achterstevoren, zijwaarts en ondersteboven kan.

Toen ik hem op de foto wilde zetten poseerde hij als klapper op de vuurpijl ook nog voor me!

wandelen

Zaterdagmiddag was het zo een heerlijk weer. We waren samen lekker vrij, en na de middagboterhammen en pap hebben we ons in warme jassen gehesen en zijn op pad gegaan. Ik had me bedacht om lekker naar de kinderboerderij te gaan, maar Tygo dacht daar anders over. Die wilde niet. Hij wilde liever achter zijn geliefde oranje wagen rennen, en als hij iets in zijn hoofd heeft krijg je het er moeilijk uit. Dus toen zijn we maar lekker gaan wandelen, en toen hij moe werd is ie in zijn wagentje gaan zitten en heb ik hem geduwd. Wat een heerlijk wandelweer, prachtig nu in de bossen met alle schitterende herfstkleuren.....

Eefje op bezoek

Vanavond gezellig Winny en Dion met Tygo's langste vriendinnetje Eefje en nieuwste prachtmeid Veerle te eten gehad. Dat was dringend nodig, wnat het was alweer veel te lang geleden, en ze verhuizen over krap twee weken. Niet naar een plek in de buurt, maar gewoon helemaal naar Mexico . Ik krijg de drang om erg te gaan vloeken als ik daar aan denk, maar doe maar niet op dit keurige blog....
Samen met Eef Tygo wakker gaan maken, en ze hebben de uren die erop volgde besteed aan het roepen naar elkaar (Eefe waar ben je.....) en met dansen en rennen.
Komende week is hun afscheidsfeestje, en over twee weken brengen we ze naar schiphol. Bah.

Wat een schatje he?

Tygo bedacht ook nog dat het misschien leuk was om op zijn zus te gaan liggen..Aan haar reactie kun je wel zien wat ze ervan vond, en laat ze zich zo goed horen dat Tygo vanzelf weer weg gaat, zonder dat ik hoef in te grijpen =)

Veerle....

Amber 4!!

Eindelijk was het zover! Amber werd 4... We gingen naar Den Helder om het te vieren en dat was heel speciaal, want we waren nog nooit op een verjaardag van haar geweest. Ze was altijd door de week jarig, en dus moeilijk om zo op een doordeweekse dag te gaan. Maar nu konden we wel gaan. Tygo had van tevoren nog druk voor haar gekleurd.

Wat was het gezellig! Er waren een heleboel kindjes, er was taart... Evi heeft voor het eerst geproefd van de slagroomtaart, en zoals je kunt zien vond ze hem heerlijk!! We hebben gezongen, gespeeld, er was knalconfetti, heerlijke hapjes van Sas, en 's avonds ook nog frietjes met knakworsten.... Tygo heeft zijn middagslaapje voor een keertje over geslagen, anders zou hij Ambers hele verjaardag weg slapen en dat zou wel erg zonde zijn.

We zijn lekker blijven slapen, Amber en Tygo samen op een kamer, en Noah en Evi ook samen. Helaas was Amber 's nachts ziek geworden, maar Tygo heeft er helemaal doorheen geslapen! Het waren ook wel erg veel indrukken zo'n hele dag. Jammer genoeg moesten we de volgende dag weer naar huis, maar het duurt nu niet meer zo lang voor we elkaar weer zien......

Mijlpaal...

Evi kan kruipen! Zo echt vooruit komt ze, een beetje stuntelig welliswaar, maar ze kan het echt! Zo leuk om te zien, alleen nu word het dan weer tijd om alles een beetje veiliger te maken, want dan kan ze dus ineens overal bij....

waiting for you

Vanavond alleen thuis, Ralph is naar vrienden. Eerst met de kinderen naar mijn moeder geweest, en vanavond nadat ze in bed lagen lekker gescrapt. *Trots*

Smell the summer

Gisteravon toen alles lekker in bed lag even heerlijk een momentje voor mezelf. Deze layout gemaakt van Tygo die in de tuin de bloemen bestudeerd. Wat is het toch fijn om even mijn gedachten on hold te zetten en alleen maar bezig te zijn met mijn scrapwerk.

samen..

Gisteravond voor het slapen gaan heel even Evi naast Tygo op de bank gezet omdat ik mijn handen vrij moest hebben...Ze bleven gewoon zitten samen! Het was zo gezellig, die twee samen op de bank. Ze makten ook geen aanstalten op weg te willen kruipen ofzo...
Het word zo echt steeds leuker.....

VIP parking,,,,

Bij het openen van onze koelkast vond ik dit.....

keep on rollin'...

Gisteren nieuwe papiertjes en heel veel mooie embellishments van Mireille gekregen. Had eigenlijk iets anders op de planning staan, (het huishouden geloof ik)...maar ik kon me niet beheersen.....

Bob de Bouwer

Vanavond, helemaal uit het niets, begon Tygo ineens het liedje van Bopb de Bouwer te zingen! We hebben dat echt nog nooit met hem gekeken. Hij heeft er twee hemdjes van (eentje heeft ie op de foto aan) maar ik wist niet dat hij het echt kende. Zijn zingen ws zo overtuigend dat we op Youtube afleveringen van Bob hebben opgezocht, en hij reageerde euforisch.......Hard meezingend zat hij op de grote stoel voor de pc.
Ik weet geloof ik meteen wat ik op het briefje van de Sint moet schrijven dit jaar....

oppassen en bellen blazen

Bellen blazen is toch wel iets dat volgens mij echt alle kinderen leuk vinden, het heeft iets magisch. Tygo is daarop geen uitzondering. Hij kan best al een beetje blazen. Dus toen we zo samen op de grond zaten, en ik hem wilde laten blazen, blies hij niet, maar zei heel vastberaden: "blaas blaas" tegen de bellenblaas... :)

In de middag kwam Sarah een paar uurtjes bij ons. Haar mama moest naar het ziekenhuis, en het was iets handiger om niet met zo'n heel klein babietje te hoeven rondzeulen in het ziekenhuis. Tygo vond het prachtig, maar riep de hele tijd Evi tegen haar. Het is ook wel verwarrend voor zo'n kleine kerel...

Ze hebben haar samen voorgelezen, en Evi heeft wat met haar liggen kletsen, gewoon, meidendingen......

Wat is ze leuk he?

koekje

Ze kan al zelf een koekje eten. Omgelofelijk toch?

veertig jaar...

Mijn schoonouders waren vrijdag 40 jaar getrouwd. Veer-Tig Jaar!! Dat is echt heel erg ontzettend lang. Een fles champagne was wel op zijn plaats dacht ik zo. Met een label natuurlijk. Sjee...veertig jaar...das echt lang.....

mijn allerliefste Evi....

Het punt met foto's van mijn dochter is.....
dat ik er vaak helemaal niets aan toe te voegen heb, dat ik de foto op zich al zo mooi en leuk en geweldig en schattig enzo vind, dat ik hem gewoon op dit blog wil zetten. Gewoon om te laten zien.
Dit is er zo een.
Zucht.
Wat is ze lief he?

zaterdagmiddag in het park...

Zaterdagmiddag was ik alleen met de kindjes, Ralph was naar een filmbeurs in België. Ik ben lekker met vriendin P en haar kindjes naar het park gegaan. Daar waren nog veel meer kindjes, en Tygo keuvelde er rustig doorheen.
Tygo heeft iets met loopwagens, hij vind het helemaal te leuk om er achteraan te rennen, maar erop zitten doet hij niet. Nooit. Behalve als er allemaal leuke vrouwen zich gaan bemoeien met je, zal hij gedacht hebben. dan wil hij wel. Dus dit zijn hele bijzondere foto's, een mijlpaal zeg maar. Ik had niet gedacht dat hij het ooit nog zou gaan doen.

Heerlijke dag, lekker kunnen bij kletsen met mijn vriendin. Kinderen blij, ik ook blij. Zo simpel kan het leven zijn.

ineens ziek...

Het kan toch vreemd lopen met kleine kinderen...
Vandaag een dag als alle anderen, 's morgens lekker thuis, vanmiddag naar het kinderdagverblijf. Om 17:30 heb ik ze opgehaald, ze waren lekker aan het spelen. Thuis gekomen zijn we gaan eten, en na het eten lekker spelen en op de bank nog wat televisie gekeken. Om 19:40 ben ik naar boven gegaan, en het hele bedritueel gedaan. En toen ik hem neer wilde leggen ging het mis. Huilen huilen huilen. Zo erg dat ik maar weer naar beneden ben gegaan met hem, en toen werd het alleen maar erger. Tot hij ineens begon te spugen. En daarna was het weer goed. Hij heeft een half uurtje bij Ralph gelegen, en daarna was het helemaal over. Kijk maar naar de foto's......

zondagochtend

Vanmorgen een heerlijke zondagmorgen, opgestaan, lekker in bad met de kinderen, beetje koffie drinken, en beetje mutsen op de bank, beetje spelen, beetje fruit en een koekje met een bekertje Yogi, Evi lekker slapen zonder gedoe, beetje samen hangen voor de tv........
Vanmiddag is het mooi weer, als de kinderen wakker zijn even met zijn viertjes naar buiten, daarna samen eten en vanavond heerlijk samen op de bank naar "onze serie" Gooise Vrouwen kijken. We hebben elk televisieseizoen wel een serie die we samen fanatiek volgen. Dat is bijvoorbeeld Expeditie Robinson, Gooise vrouwen... Vroeger was het Big Brother en het eerste seizoen Idols. Ook voor "the search for the next Pussycat Doll" bleven we echt thuis. En zeker nu, nu we vaak langs elkaar heen leven is dit zondagavond moment echt heilig. Dan hoef ik ook nooit te werken omdat maandag mijjn roostervrije dag is. Ik verheug me er nu al op.....

Update zondagmiddag: Ik ontdekte na de lunch (lekker pannekoeken met rozijn gebakken voor Tygo) dat Evi haar tweede tandje is doorgekomen!!!!!!