Kerst 2009

Kerstmis 2009...

Helaas kerstavond zonder Mirelle, Sas en de kinderen. Het weer en de gezondheid samen waren een te onzekere combinatie om zo een lange autorit aan te durven. Dus toen zaten we op kerstavond bij ons thuis zonder hen. Wel vreemd, maar het was toch een fijne avond. Om een uur of 23:00 hebben we nog uitgebreid getelefoneerd, en toen was ze er toch een beetje bij. de kinderen genoten van hun nieuwe cadeautjes, en hebben heerlijk nog een uurtje ermee kunnen spelen voor bedtijd. uiteindelijk zijn opa en oma maar blijven slapen, want het was iets te glad. Natuurlijk was Tyo niet te houden 's morgens toen hij er lucht van kreeg dat zijn opa en oma beneden op een luchtbed lagen. Wat een gezelligheid.

'S middags kwamen mijn vader, broer en moeder met Chris eerste kerstdag vieren. Heel bijzonder om zo samen de kerst door te brengen, en wat ben ik gezegend met zulke ouders en een Chris waar dit bij mogelijk is...Hier geen foto's van, want moeder wil niet op het net. Tja, ook dat moet gerespecteerd worden.

Aan het eind van de dag hadden we weer genoeg kerst voor het komende jaar, en hebben traditioneel tweede kerstdag met zijn viertjes op de bank en bij de Mac doorgebracht.

Circus met Bosse

In december was Circus Rens in Heerlen. We gingen met Tygo's vriendje Bosse en zijn mama, en we hebben er een grote jongens uitje van gemaakt, met fout eten vooraf, heel laat in bed, en heel veel quality time met mijn grote zoon. Evi bleef slapen bij opa en oma.

Beide jongens waren zo hyper van het circus dat ze 3 frieten gegeten hebben en eens geroken hebben aan de kip van de KFC. Een ijsje wilden ze dan wel weer. Ik vond het allemaal prima, ik genoot alleen maar.

Ik was in de veronderstelling dat er 3 halve hanen en wij vieren naar het cirus zouden gaan, maar niets bleek minder waar, het was er onwaarschijnlijk druk. Ik heb te veel geld betaald voor een circus-ding-met-draaiende-lampjes, maar ook dat maakte me niet uit. En uiteindelijk was de voorstelling van 19:00 tot 21:30 iets te lang voor mijn manneke van 3,5 jaar oud, en heeft dat veel te dure dingetje hem wel zo af kunnen leiden dat ik het ook nog leuk vond.

De verassing van de avond was voor mij dat hij zomaar uit zichzelf op een van de kleine pony's wilde rijden, en dat ook nog echt deed. Ik was zo trots op hem!

2010 is begonnen

2010 is begonnen. En ik loop weer hopenloos achter in blogland. In het echte leven gaat dat niet, dat je gewoon even niets post. Geen foto's en geen tekst. In het echte leven kun je niet beslissen of je even wat op het net kwijt wil of dat je daar gewoon even geen zin in hebt.
Bij mij gaat het in het echte leven best goed. Het is allemaal gewoon een beetje veel, en dat vertaald zich volgens mij gewoon in niet-bloggen. Ik zit goed in mijn vel, heb een te gekke nieuwe baan met mogelijkheden tot ongekende persoonlijke en proffesionele groei, het gaat goed met mijn kinderen, het gaat goed in mijn relatie.

Ik heb alleen geen tijd.

En dat maakt dat ik veel gehaaster door het leven ga dan ik zou willen, en dus ook veel minder kan genieten van al die fijne mooie dingen die mijn pad kruisen. En dus geen tijd vind in het bijhouden van dit blog.
Dus moet ik denk ik mijn verwachtingen maar wat aanpassen. Dan hoef ik er ook niet zo van te balen dat het me niet lukt om dagelijks een leuk en grappig stukje met prachtige foto's erbij de virtuele wereld te in te lanceren.
Een prachtig voornemen voor 2010, niet? Hier nog een paar;
Ben niet zo streng voor jezelf, stel je verwachtingen niet zo hoog.
Doe vooral wat je leuk vind. Ga niet mee in een stroom van sociale verplichtingen waar je eigenlijk helemaal geen tijd (en belangrijker, geen zin) in hebt.
Geniet van elkaar, van je kinderen, van je baan, van wat er allemaal wel goed gaat.
Vind jezelf MINSTENS net zo belangrijk als de ander.
Wees lief voor elkaar. realiseer je dat de ander waarschijnlijk net zo zijn best doet als jij, en dat bedoelingen meestal goed zijn.
Maak geen ruzie over onnozelheden, zoals elkaars aandeel in het huishouden...
Luister naar elkaar. Ik bedoel ECHT luisteren, zonder oordeel, zonder vooraf ingevulde conclusies waarmee je de ander de mogelijkheid ontneemt om zijn visie aan je uit te leggen....
Maak tijd voor je vrienden...

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar dat wil ik graag in 2010 allemaal kunnen. Het klinkt magisch, dat jaar 2010. Ongekende mogelijkheden zitten verstopt in deze cijfercombinatie.
Mijn oudste gaat naar school dit jaar. ik krijg tijd met mijn jongste kind alleen, iets wat ik niet eerder heb gehad. Het jaar waarin beide kinderen zindelijk gaan zijn, waarin ik weet of ik een vast contract ga krijgen, het jaar dat.............

Lo voor het eerst ziek...

hoezo een zoon van zijn vader?

Tygo lijkt toch wel erg veel op Ralph toen hij nog klein was. Dit is echt heel typisch Ralph, en dus ook heel typisch Tygo.

Kijk hem eens trots zijn!!!!! Hoezo gestructureerd? Dat heeft ie dus echt niet van mij =)

trein lo

Van de week gemaakt, de foto's waren zo leuk geworden, daar moest ik gewoon gelijk iets mee..

motorkids

De motor van mijn vader is een interessant ding. Elke maandag als hij komt willen de kinderen naar de motor kijken en het liefst in het zijspan of erop zitten. En opa is altijd heel erg geduldig en hij vind het natuurlijk geweldig dat zijn kleinkinderen zijn motor zo leuk vinden.

Tygo in de trein

Vandag was het dan eindelijk zover, Winny en haar gezin komen weer terug naar nederland na een jaar! Tygo en ik gingen hen samen op Schiphol verwelkomen. Tygo was nog nooit in zijn leven in de trein geweest, dus ik hoopte maar dat hij het leuk zou vinden, anders was het wel heel ver naar Amsterdam en terug...
Maar niks was minder waar, hij vond het helemaal geweldig.

Hij heeft de hele reis uit het raam zitten kijken, en had geen enkele behoeft om door het gangpad rond te lopen of op onderzoek uit te gaan. De trein op zich was al genoeg voor hem.

Op Schiphol aangekomen zijn we eerst naar de Burger King gegaan, en daarna vliegtuigen gaan kijken op het panoramaterras

Vlak voor aankomst vond ik nog een Starbucks, waar ik mezelf heerlijk verwend heb met een vanilla Latte. Tygo had ik aan het tafeltje geïnstalleerd met zijn kleurboekjes, dus dat ging allemaal helemaal prima.

de foto's van de aankomst zijn allemaal helaas mislukt, maar het was een geweldig weerzien. De ouders van Winny waren er, broer Mark en nog wat vrienden, dus een behoorlijk welkomstcomité

En de terugreis ging al even gesmeerd als de heenreis, hij kreeg er maar geen genoeg van. Wat een geslaagde dag!!!!

WIJdus challenge

Mijn invulling van de WIJdus challenge van deze maand

nieuwe foto's

Tygo helpt Evi met haar eerste pasjes aan de hand. Alleen wil hij over het algemeen wat harder dan dat ze kan, maar het wel lief, toch?

Op de verjaardag van grote nicht Amber (wel 5 jaar geworden) de poedersuiker van de poffertjes aflikken, en dan het geluk hebben dat er een andere mama naast me zit die er steeds nieuwe suiker op doet omdat ik zo schattig ben.....

En jawel hoor, ze kan lopen!!!! Als een kieviet, alsof ze al maanden loopt. Dit waren de allereerste stapjes alleen, nadat ik tegen haar zei dat ze niet naar buiten mocht omdat het nat van de regen was, en ze maar eerst moest leren lopen......

In het zijspan van opa....

Little drummer boy, vol overgave!

ikbenhiertochnietzogoedingeloofik.

Zoals ik al zei, ik ben hier toch niet zo goed in geloof ik. In een blog bijhouden. Ik wil best, en dan lukt het me best om een maand of 2 vrij frequent bij te houden wat er zo dagelijks in het leven van de kinderen en een beetje van mezelf gebeurd. Maar dan zak ik in.
Das nu ook weer gebeurd, en dan schrijf ik weer veels te lang niks. Mensen gaan me dan vragen waarom ik dat niet doe, maar ik kom er gewoon niet aan toe.
En nu heb ik al weer zo een vreselijke achterstand, dat ik gewoon niet weet waar ik beginnen moet. Zal wel weer een update met foto's worden, zoals altijd wanneer ik in een blogdip zit. Dus.

it must be love...true love

Lootje van gisteravond

WIJDUS sketch van deze maand...

Dit is de sketch...eindelijk weer eens tijd gehad om mee te doen,

En dit is het reslutaat...

eindelijk weer eens tijd...

Om te scrappen....heerlijk.....

edit: De lo die ik gisteren gemaakt had is, nadat ik hem eerst online zette, eigenlijk helemaal niet bestemd voor achteloos (of gericht) surfend publiek. dus maar weer eraf gehaald. Deze is van een paar weken geleden.

hoezo niet moe....

Vanmiddag wilde Tygo weer niet naar bed. dat gebeurd vaker, en dan "speelt" hij op zijn kamer totdat ik boos word op hem, en er twee scenario's kunnen volgen: of hij gaat slapen, of niet. Vandaag gebeurde het laatste. Maar het probleem is dat hij wel echt moe is. Dus toen ik hem vanmiddag na 2 uur keten van zijn kamer haalde, en door zijn herrie ook Evi nog wakker was, haalde ik hem uiteindelijk maar weer naar beneden. Maar ik wilde een uurtje scrappen, en dat gaat niet samen met een 3,5 jarige. Dus ik heb hem lekker op de bank geïnstalleerd, Cars opgezet, en tegen hem gezegd dat hij maar lekker moest gaan liggen. Na 5 minuten ging ik kijken en trof ik hem zo aan: Hoezo niet moe?

Mia...

Mia was er weer afgelopen weekeind. Met haar papa en mama natuurlijk. We hebben weer echt een super dag gehad, en toen de kinderen doodmoe op 21:00 omkiepten na veel spelen, een bbq en ijs in Epen, hadden wij nog gezellig de avond voor onszelf, en een fles rose verder gingen ze pas om 00:45 weer retour naar Haarlem.

is het zo beter?

Evi is aan het leren lopen. Ze kan het denk ik wel, maar durft niet zo heel goed. Dus loopt ze achter het looptreintje aan, de hele dag. Tygo wijkt als een echte grote broer niet van haar zijde om voor haar te zorgen. Als ze namelijk met het treintje op een opstakel stuit, gilt ze om Tygo. Nou ja, eigenlijk gilt ze gewoon, en Tygo komt dan gelijk to the rescue. Hij vraagt haar dan: "zal ik je helpen"? "Jah" zegt ze dan. Dan pakt hij de trein, draait er wat aan zodat ze verder kan. dan vraagt hij vervolgens: "is het zo beter, Evi?" "Jah".

En dat ongeveer 100 keer per dag. Ik hoef ook niet aan hem te vragen of hij haar helpen wil, dat doet ie helemaal uit zichzelf.

samen fruit eten..

Soms zijn er dagen, dan gunnen ze elkaar het speelgoed niet, willen ze drinken uit de beker van de ander, schreeuwen ze moord en brand als ze elkaars richting op kijken en meer van die narigheid, maar op sommige dagen eten ze gebroederlijk en gezusterlijk fruit. dan willen ze gezellig bij elkaar zitten, en brengen ze elkaar de spenen, beren en woefwoef's. En dat is dan echt heel gezellig en schattig....

visuele update

zo weinig tijd, zo veel aan mijn hoofd, maar ik word er moe van steeds het verhaal van Tygo en zijn wegloopavontuur te zien als ik mijn blog open om te zien of andere mensen wel updates hebben geplaatst...

dus nu even een "visuele update" met foto's van de afgelopen tijd..

Tis niet veel, maar meer heb ik momenteel niet ....