De trekking voor de winnares was random, maar mij LO stond ook in de top 10 van de inzendingen, daar ben ik dus wel mooi VET trots op =)... Ben er helemaal blij van....
Als ik geluk heb, en Evi 's avonds voor het slapen gaan nog een flesje geef, komt Tygo er ook bij zitten. Heerlijk zitten we dan even met z'n drietjes knus bij elkaar. Dat ze allebei zo rustig zitten komt maar heel soms voor, omdat ze het meestal natuurlijk veel te druk hebben met spelen en rondkruipen en rennen enzo. Des te meer geniet ik hier dan van, heerlijk!
Tygo wil heel vaak uit zichzelf bellen. Als ik dan een telefoonnummer intoets van een opa of tante Mireille ofzo, gaat hij daar ook echt mee kletsen. Gisteren belden we naar opa Harry, en heft hij zeker een minuut of 7 ofzo getelefoneerd. En zoals je kunt zien is dat een heel serieuze aangelegenheid. je ziet aan zijn snuitje dat hij echt luisterd naar wat de ander zegt, en hij "speelt" quasi nonchalant met het snoer.... Tot hij het weer zat is, "doei doei opa" roept, en dan is het ook weer goed. Maar ik moet het me niet bedenken om eerder dan dat hij klaar is de telefoon af willen pakken........... 
Een van onze gastvrouwen gaat met pensioen, na heel veel jaren trouwe dienst. 
Vanmiddag is Evi voor het eerst zelf op onderzoek uit geweest. Ik dacht, mooi weertje, moet kunnen...Ze vond het echt prachtig, tot ze achterin de tuin was en ineens moest huilen. Ik ging haar pakken, en het arme schaap was helemaal nat en koud....Was toch ietsje te enthousiast van mij geloof ik.....
Vandaag zijn we 12 jaar samen. 12 jaar!! Das echt al heel, heel erg lang... 
Evi's allereerste verjaardag, het was ontzettend gezellig, druk, maar niet al te druk. We hadden alleen mensen met kinderen en de opa's en oma's uitgenodigd, anders werd het veel te veel zo binnen. Das niet fijn voor de kinderen, en vervolgens niet fijn voor ons =)
Een kleine impressie van de dag hierboven.....
De kindjes hebben het goed gedaan, allemaal. Mia, helemaal uit Haarlem had de hele reis niet geslapen, en stortte pas na achten in, Tygo heeft rondgerend tot na negenen, en de meiden van Daniëla en Freek hebben het ook lekker volgehouden, tot ze zo rond 21:30 ongeveer tegelijk op de bank instortten.
Al met al een hele leuke dag, aarbij we een paar mensen moesten missen door afstanden. Mexico is helaas erg ver, en ook den helder ligt niet bepaald naast de deur
Vandaag was het dan echt zover. Ik had de kindjes opgehaald bij het kinderdagverblijf, en ze was nog niet zo lang wakker. Normaal ligt ze dan in bed als we eten, of ze is net al zo lang wakker dat ze al gegeten heeft, omdat ze echt erge honger had. maar vandaag hield ze het vol tot ik klaar met koken was, en kon ze voor het eerst met Tygo en mij met de pot mee eten. Papa was de laatste voorbereidingen aan het doen voor haar verjaardag, dus die was er helaas niet bij... 
Heerlijk vond ze het...gebakken aardappeltjes met spercieboontjes. vlees durfde ik nog niet goed aan, maar dat komt vanzelf wel...Ze heeft heerlijk gesmikkeld, en at meer dan Tygo...
Vanmiddag zat ik te denken aan komende vrijdag, Evi's allereerste verjaardag. In de dagen voordat de kinderen 1 worden, word ik altijd wat melancholisch. Blijkbaar, ik had het ook toen Tygo 1 werd. Dus ging ik terug rekenen, en zou het een jaar geleden nu zaterdag zijn, en zou Ralph er helemaal doorheen zitten, omdat hij alles in huis moest doen omdat ik zo ontzettend zwanger was. Ik weet nog dat ik toen die zaterdagmiddag nadat ik even geslapen had thee voor hem wilde zetten, en dat ik vervolgens het kopje kapot liet vallen, zodat hij alsnog op moest staan om de boel op te ruimen.
Op de markt had ik vanmiddag voor Ralph een maatje meegenomen. Evi was al wakker, en begon wild met haar armen en benen te wapperen toen ze het visje zag. Eens kijken wat er gebeurt zeiden we tegen elkaar.
Nou,
Dit dus
=)
Regelmatig vind ik haar in een soortgelijke situatie. ze is hier zelf op geklommen, en het zweet breekt me uit als ik haar zo zie. Ze is nog helemaal niet zo heel erg "stabiel", ze kan nog niet zelf van staan naar zitten, en kiept dan regelmatig om, een harde "bonk" als gevolg en tranen. Ik was zelf net zo vroeger, daar ben ik dan misschien wel het meest bang voor.....
Tygo word er altijd erg enthousiast van, en wil dan aan iedereen die het zien wil zijn patatjes showen: Kijk!!! Frietjes!!!! roept hij dan keihard....
En daar ga je dan.
