Consultatiebureau

Vandaag moest Evi weer op maandelijkse controle. Gewogen, gemeten, een maandelijkse APK zeg maar.

Ze was weer flink gegroeid, in de lengte en in de breedte...

Ter vergelijking: bij het vorige bezoek twee maanden geleden woog ze 7180 gram, lengte 65 cm.

Vandaag, twee maanden later weegt ze 8190 gram, en is ze 68.5 cm.....

Ze is al bijna een half jaar, eet al fruit, groente, babykoekjes, slaapt al door vanaf 20:30, probeert zelfs al te gaan staan, kan rollen, zelf haar speen vasthouden, schommelen.....sjee, onze mup is echt al groot......

scrapupdate

Omdat ik al lang mijn blog niet had bij gewerkt, hier een flinke update van mijn scrapwerk van de afgelopen tijd....

als je haar maar goed zit

Nadat mijn kleine man met buitensporig veel haar geboren werd, en hij ook nog geen enkele haar verloor, hoopte ik altijd dat als ik ooit een dochter zou mogen krijgen, ze net zoveel haar zou hebben als haar grote broer. Ik bedacht me dat ik dat echt helemaal te gek zou vinden, dan zou ik het laten groeien enzo...

En jawel hoor, daar was dan Evi, met net zoveel haar als Tygo, en hoera, ook bij haar is alles blijven zitten...Ik hoop alleen dat als mensen haar zien, ze ook een keer iets anders zullen zeggen over haar dan alleen maar dat ze zoveel haartjes heeft.

weblog award

Ik kreeg van de week zomaar ineens een weblog award toegekend van Mireille....

Ik was nogal vereerd, en voelde me een ietsje schuldig dat ik dit blog zo slecht bij hou. daarop ben ik gelijk maar begonnen om iets te updaten, en beloof hierbij plechtig dat ik mijn uiterste best zal gaan doen om een beetje bij te blijven.....

It's a special award given to weblogs that somehow catch your eye!

The rules for this award:

1. The winner can put the logo on her blog.

2. Link the person you received your award from.

3. Nominate at least 7 other blogs.

4. Put links of those blogs on yours.

5. Leave a message on the blogs of the girls you've nominated

Bij deze geef ik hem door aan de volgende personen;

1; Francine http://stukjebijbeetje.blogspot.com/

2; Stampidoe http://stampidoe.blogspot.com/

Bij deze ga ik die andere 5 er later aan toevoegen, ik vind het te lastig om nu "zomaar" 5 mensen extra bij te zetten...

to be continued zeg maar....

Dante en Ayla op bezoek

Nog net voor we op vakantie gingen even op de valreep nog bezoek gehad van vrienden uit Vught met de kindjes...Als je elkaar niet zo heel vaak ziet is het des te leuker om te zien dat de kinderen steeds beter en gezelliger met elkaar kunnen spelen.

Wat is het jammer dat jullie zo ver weg wonen...

eerste hapjes..

Mijn dochter had honger. Echt waar. Als we iets aan het eten waren keek ze het zo van je vork af, en ging hard met al haar armen en benen wapperen. Dus besloten we dat het tijd was voor fruit en groenten. En oh man wat vind ze het lekker!

eerste kampeervakantie met z'n viertjes...

De eerste echte vakantie met z'n viertjes zit er weer op. We hebben heerlijk in België op een kamping net over de gfrens gestaan. God wat neemt een mens veel mee zeg, we pasten er nog net bij in.....

We hebben goed weer gehad, maar ook regen en zo een erge storm dat ik dacht dat we met voortuin en al terug naar huis zouden vliegen.....

Tygo heeft zich geweldig vermaakt, er waren een paar kindjes van zijn leeftijd bij ons in de buurt, en vriendjes ben je snel als je 2-en-een-half bent.... We hebben lekker ge bbq-ed, gezwommen, gespeeld en heerlijk eindelijk het laatste deel van Harry Potter uitgelezen. Sjeetje, wat was dat spannend zeg, ik was echt teleurgesteld toen ik hem uit had...

Alles is zo mee gevallen, dit is echt voor herhaling vatbaar.....

Nu nog een paar daagjes thuis lekker mutsen, en dan weer terug naar het werk, al wil ik daar nog niet echt aan denken nu...

Tuin..

Tygo is de tuin aan het ontdekken. en dan in het bijzonder alles wat beweegt. er staan in onze tuin deze prachtige bloemen (Ralph noemt ze microfoons, geen idee hoe ze echt heten), en die voind ie toch wel buitengewoon boeiend...

Het begrip "kijken doe je met je oogjes is nog niet helemaal duidelijk =)

mama ik ben niet moe part II

Hij was toch best moe. Hij slaapt.

mama ik ben niet moe....

Nadat Tygo uit het ziekenhuis is terug gekomen hebben we hem in het weekeind dat daarop volgde in zijn grote jongens bed gelegd. Samen met hem hebben we het bedje opgezet, en hij vond het geweldig om er in te slapen.

Echter, sinds een paar dagen is het een enorm gedoe om hem 's middags nog plat te krijgen. hij krijgt het voor elkaar om gewoon 2.5 uur aan een stuk te spelen, terwijl hij, als hij echt in slaap valt, zo nog 3 tot 4 uur slaapt.

Vanmiddag was het weer zover. Nadat ik 4 keer ben gaan kijken (waarbij ik dan zachtjes de deur open doe, en hem met vastberaden stem naar zijn bed toe dirigeer), was voor mij de maat vol. Ik ben naar beneden gegaan, heb zijn camping bedje naar boven gehaald en dit demonstratief op zijn kamer opgezet.

Helaas is de foto wat bewogen, maar je snapt 'em he?

wordt vervolgd......

Miniboekje Evi

Dit is het miniboekje dat ik gemaakt heb van mijn zwangere buik samen met mijn kleine man. De fotosessie is gemaakt door mijn allerliefste (schoon)zusje Mireille (http://www.amberennoah.blogspot.com/), en ik vond hem zo geweldig dat ik het zonde vond om "alleen" maar een geboortekaarte ermee te maken.....

We dachten allebei dat het niet gelukt was, maar er bleken een paar echt gave foto's tussen te zitten......

ons tuintje

Ons tuintje krijgt ineens wel heel veel leuks voor de kindjes.....Het huisje hebben we gekocht van de verjaardagscentjes van Tygo, de schommels kregen we gewoon via de achterburen, die kenden weer iemand die dit gewoon nog had staan.......wat een geluk kan een mens hebben, niet?

Kom maar op met die mooie dagen!!!!!

Nieuw scrapwerk

Heb weer een paar nieuwe layouts gemaakt. Helaas kan er maar 1 van de drie laten zien, omdat de andere twee cadeautjes zijn, en degene voor wie ze zijn hebben het nog niet gekregen.

Deze layout doet mee aan mijn allereerste wedstrijd. Ik scrap nog niet zo heel lang, maar vond het wel erg leuk om mee te doen. Ben benieuwd of ik een kansje maak......

Tygo in het ziekenhuis....

Tygo ziek.....ja jeetje. Hij is alweer een dikke week terug uit het ziekenhuis, en ik ben er langzaam een beetje van bijgekomen.
De dag na zijn verjaardag dachten we dat hij wat overprikkeld was door alle indrukken. 'S nachts was hij al huilend wakker geworden, iets wat niets voor hem is. Na een half uur bij ons in bed (wat ook niet gebruikelijk is voor hem...) was hij weer good to go in zijn eigen bedje. de twee dagen die volgden waren vooral gevuld met een zielig hoopje Tygo, die als een magneetje tegen me aan geplakt zat, koortsig, en dan weer niet koortsig, spugen, maar wel eten.....
Op vrijdag was Pinkpop, maar dat zag ik al in het water vallen. Echter op die dag was hij koortsvrij en vol met praatjes. Na een heerlijke Pinkpopvrijdag sliepen we bij opa en oma, en daar constateerden we op zaterdagochtend wat vreemde uitslag bij zijn armpjes en knietholtes. Nadat hij 's middags had geslapen werd hij weer met koorts, diezelfde vreemde uitslag, en met een vreemd ruikende plasluier wakker. Dat alarmeerde me toch wel, dus om een uur of 4 toch maar de weekeindarts gebeld, die hem wel even graag wilde zien.
Daar aangekomen toch maar even door naar de kinderarts, die besloot hem gelijk op te nemen, omdat er hersenvliesontsteking werd vermoed! Mijn wereld stond even stil, en alles draait dan om je kindje. Ralph heeft Evi naar opa en oma terug gebracht, die uiteindelijk 5 dagen fantastisch voor haar gezorgd hebben, en ons de gelegenheid gegeven hebben om ons helemaal op het herstel van Tygo te kunnen concentreren. Mede doordat zij die zorg hebben weggenomen, kon ik constant in het ziekenhuis zijn, en hebben ze daar de mogelijkheid voor ouders om op de kamer van hun kindjes te blijven slapen. De eerste nacht heb ik werkelijk geen oog dicht gedaan, omdat hij aan de hartmonitor moest en aan een vochtinfuus, en hij vreselijk overstuur was van alles. Hij heeft op mijn buik gelegen, en daar toch nog een paar uurtjes zijn oogjes dicht kunnen doen, terwijl ik de hele nacht wakker ben geweest, en wat over en weer met vrienden heb gesmsed. Ik ben uiteindelijk tot woensdagochtend in het ziekenhuis gebleven. Op zondag en maandag heeft hij in quarrantaine gezeten omdat niet duidelijk was wat er nu precies aan de hand was, en hoe besmettelijk het eventueel was....Op woensdagmorgen was eindelijk duidelijk dat de bacterie die in zijn lijfje had gezeten door de anticiotica was verdreven, en mochten we naar huis, mits we een " stabiele situatie" hadden (ik denk dat ze bedoelden of we hem niet naar de kinderopvang zouden brengen), en we 2 maal daags naar het ziekenhuis zouden komen om via het infuus zijn antibioticakuur af te maken, en om zijn infuusje door te spoelen.....
De dinsdag nadat hij uit het ziekenhuis was, krap een week verder dus, dacht ik dat het terug was. Ik heb toch maar even contact opgenomen met de dokter, want ondanks dat hij geen koorts had, had hij wel weer die rare vlekken waarvan ze zeggen dat die een symptoom zijn van een ernstige infectie. De kinderars heeft weer bloed afgenomen, maar gelukkig was er niets te vinden in zijn bloed, en mochten we na ruim 2.5 uur toch weer naar huis........

heeele lange update..

Hier is ze dan.....mijn prachtige dochter Evi....

Wat is het druk met twee kleine kindjes, en wat heb ik dan weinig tijd om dingen als dit blog bij te werken te doen....

Ik ben wederom zo gezegend met nog zo'n prachtig kind. Je zou toch denken dat als de eerste zo goed gelukt is dat ons dit niet nog eens zou lukken:

Het lijkt een beetje onbegonnen werk om alles wat ik achter lig bij te werken, dus dan maar in 1 hele grote post.

Laat ik beginnen met te vertellen dat mijn bevalling heel goed is gegaan, ik heb haar, net als Tygo, heerlijk thuis mogen krijgen. In minder dan 7 uur vanaf de eerste wee was ze er ineens, en het is zo een geweldig iets, het krijgen van een dochter! We hebben wat opstart probelemen gehad met de borstvoeding, en doordat ik een vrij pittige bloeding heb gehad vlak na de bevalling kwam het niet goed op gang. Na een kleine 2 weken dan maar over op de fles, laten we zeggen dat ik erg blij ben dat ze het zo goed doet hierop....

Nu zijn we ruim 3 maanden verder, en het waren bewogen maanden, waarin Tygo is gaan lopen, hij 2 jaar is geworden, een heftig ziekenhuisbezoek van een week net achter de rug is 9en dit gaat alleen nog maar over Tygo...)

Ook nog gebeurd: onze poes Rogi hebben we een week voor de geboorte van Evi moeten laten inslapen

Evi doet het heerlijk. Ze is zo een ontzettend lieve baby, geduldig, en echt ontzettend goedlachs! (ik wist niet dat baby's zo veel konden lachen)

Tussen de bedrijven vermaak ik me ontzettend (ja echt ont-zet-tend) met scrappen.......Heerlijk om echt even af te schakelen, en me daarop te concentreren.

een korte impressie van de afgelopen maanden;

De eerste ontmoeting van Tygo en Evi

De kraamverzorgster....Samen met Tygo Evi in bad doen....

Trotse papa

Pizza!!!!

Moederdag

Jarig!!!!

Tygo met zijn infuusje nog in zijn arm....

mijn scrapwerk.....

Eigenlijk zijn er nog honderdduizend dingen die eerst gepost moeten worden, de geboorte van mijn prachtige dochter, de razendsnelle, soms niet meer bij te houden ontwikkelingen van grote broer Tygo........

Ik kom zo weinig aan dit soort dingen toe, en het lijkt wel of dat ik zo ver achter lig dat ik niet meer weet waar te beginnen.

Dus dan maar zo.....

Ik heb langzaam weer iets meer tijd voor mezelf, en dus ook weer wat tijd om te scrappen. En ik ben erg trots op mijn weekeindje scrappen heeft opgeleverd.......

eindelijk leren lopen

12 januari:

Eindelijk was het dan zover....ineens op een avond toen we de verjaardag van opa harry aan het vieren waren, wilde Tygo zomaar aan twee handjes lopen. En leuk dat ie het vond! Triomfantelijk keek hij van de een naar de ander om te zien ow wel echt allemaal keken.

3 dagen later kon hij zomaar al aan 1 handje lopen.

En precies een maand later, op 12 februari, stond ie ineens op, op een dinsdagmiddag, en besloot dat ie vanaf nu zelf ging lopen. Het was een hele vreemde gewaarwording voor me, ineens is mijn mannetje wel heel erg groot. Hij heeft zo veel geoefend achter de loopwagen die we van Eefje mochten lenen, dat het vanaf dat moment ook heel gemakkelijk ging. Hij is helemaal niet vaak gevallen, en liep al snel alsof hij dit al maanden deed.

Wat was ik er blij mee, het was onderhand best een beetje zwaar voor me om met een 7 maanden zwangere buik een mannetje van 10 kilo plus te moeten tillen.....