ons tuintje

Ons tuintje krijgt ineens wel heel veel leuks voor de kindjes.....Het huisje hebben we gekocht van de verjaardagscentjes van Tygo, de schommels kregen we gewoon via de achterburen, die kenden weer iemand die dit gewoon nog had staan.......wat een geluk kan een mens hebben, niet?

Kom maar op met die mooie dagen!!!!!

Nieuw scrapwerk

Heb weer een paar nieuwe layouts gemaakt. Helaas kan er maar 1 van de drie laten zien, omdat de andere twee cadeautjes zijn, en degene voor wie ze zijn hebben het nog niet gekregen.

Deze layout doet mee aan mijn allereerste wedstrijd. Ik scrap nog niet zo heel lang, maar vond het wel erg leuk om mee te doen. Ben benieuwd of ik een kansje maak......

Tygo in het ziekenhuis....

Tygo ziek.....ja jeetje. Hij is alweer een dikke week terug uit het ziekenhuis, en ik ben er langzaam een beetje van bijgekomen.
De dag na zijn verjaardag dachten we dat hij wat overprikkeld was door alle indrukken. 'S nachts was hij al huilend wakker geworden, iets wat niets voor hem is. Na een half uur bij ons in bed (wat ook niet gebruikelijk is voor hem...) was hij weer good to go in zijn eigen bedje. de twee dagen die volgden waren vooral gevuld met een zielig hoopje Tygo, die als een magneetje tegen me aan geplakt zat, koortsig, en dan weer niet koortsig, spugen, maar wel eten.....
Op vrijdag was Pinkpop, maar dat zag ik al in het water vallen. Echter op die dag was hij koortsvrij en vol met praatjes. Na een heerlijke Pinkpopvrijdag sliepen we bij opa en oma, en daar constateerden we op zaterdagochtend wat vreemde uitslag bij zijn armpjes en knietholtes. Nadat hij 's middags had geslapen werd hij weer met koorts, diezelfde vreemde uitslag, en met een vreemd ruikende plasluier wakker. Dat alarmeerde me toch wel, dus om een uur of 4 toch maar de weekeindarts gebeld, die hem wel even graag wilde zien.
Daar aangekomen toch maar even door naar de kinderarts, die besloot hem gelijk op te nemen, omdat er hersenvliesontsteking werd vermoed! Mijn wereld stond even stil, en alles draait dan om je kindje. Ralph heeft Evi naar opa en oma terug gebracht, die uiteindelijk 5 dagen fantastisch voor haar gezorgd hebben, en ons de gelegenheid gegeven hebben om ons helemaal op het herstel van Tygo te kunnen concentreren. Mede doordat zij die zorg hebben weggenomen, kon ik constant in het ziekenhuis zijn, en hebben ze daar de mogelijkheid voor ouders om op de kamer van hun kindjes te blijven slapen. De eerste nacht heb ik werkelijk geen oog dicht gedaan, omdat hij aan de hartmonitor moest en aan een vochtinfuus, en hij vreselijk overstuur was van alles. Hij heeft op mijn buik gelegen, en daar toch nog een paar uurtjes zijn oogjes dicht kunnen doen, terwijl ik de hele nacht wakker ben geweest, en wat over en weer met vrienden heb gesmsed. Ik ben uiteindelijk tot woensdagochtend in het ziekenhuis gebleven. Op zondag en maandag heeft hij in quarrantaine gezeten omdat niet duidelijk was wat er nu precies aan de hand was, en hoe besmettelijk het eventueel was....Op woensdagmorgen was eindelijk duidelijk dat de bacterie die in zijn lijfje had gezeten door de anticiotica was verdreven, en mochten we naar huis, mits we een " stabiele situatie" hadden (ik denk dat ze bedoelden of we hem niet naar de kinderopvang zouden brengen), en we 2 maal daags naar het ziekenhuis zouden komen om via het infuus zijn antibioticakuur af te maken, en om zijn infuusje door te spoelen.....
De dinsdag nadat hij uit het ziekenhuis was, krap een week verder dus, dacht ik dat het terug was. Ik heb toch maar even contact opgenomen met de dokter, want ondanks dat hij geen koorts had, had hij wel weer die rare vlekken waarvan ze zeggen dat die een symptoom zijn van een ernstige infectie. De kinderars heeft weer bloed afgenomen, maar gelukkig was er niets te vinden in zijn bloed, en mochten we na ruim 2.5 uur toch weer naar huis........

heeele lange update..

Hier is ze dan.....mijn prachtige dochter Evi....

Wat is het druk met twee kleine kindjes, en wat heb ik dan weinig tijd om dingen als dit blog bij te werken te doen....

Ik ben wederom zo gezegend met nog zo'n prachtig kind. Je zou toch denken dat als de eerste zo goed gelukt is dat ons dit niet nog eens zou lukken:

Het lijkt een beetje onbegonnen werk om alles wat ik achter lig bij te werken, dus dan maar in 1 hele grote post.

Laat ik beginnen met te vertellen dat mijn bevalling heel goed is gegaan, ik heb haar, net als Tygo, heerlijk thuis mogen krijgen. In minder dan 7 uur vanaf de eerste wee was ze er ineens, en het is zo een geweldig iets, het krijgen van een dochter! We hebben wat opstart probelemen gehad met de borstvoeding, en doordat ik een vrij pittige bloeding heb gehad vlak na de bevalling kwam het niet goed op gang. Na een kleine 2 weken dan maar over op de fles, laten we zeggen dat ik erg blij ben dat ze het zo goed doet hierop....

Nu zijn we ruim 3 maanden verder, en het waren bewogen maanden, waarin Tygo is gaan lopen, hij 2 jaar is geworden, een heftig ziekenhuisbezoek van een week net achter de rug is 9en dit gaat alleen nog maar over Tygo...)

Ook nog gebeurd: onze poes Rogi hebben we een week voor de geboorte van Evi moeten laten inslapen

Evi doet het heerlijk. Ze is zo een ontzettend lieve baby, geduldig, en echt ontzettend goedlachs! (ik wist niet dat baby's zo veel konden lachen)

Tussen de bedrijven vermaak ik me ontzettend (ja echt ont-zet-tend) met scrappen.......Heerlijk om echt even af te schakelen, en me daarop te concentreren.

een korte impressie van de afgelopen maanden;

De eerste ontmoeting van Tygo en Evi

De kraamverzorgster....Samen met Tygo Evi in bad doen....

Trotse papa

Pizza!!!!

Moederdag

Jarig!!!!

Tygo met zijn infuusje nog in zijn arm....

mijn scrapwerk.....

Eigenlijk zijn er nog honderdduizend dingen die eerst gepost moeten worden, de geboorte van mijn prachtige dochter, de razendsnelle, soms niet meer bij te houden ontwikkelingen van grote broer Tygo........

Ik kom zo weinig aan dit soort dingen toe, en het lijkt wel of dat ik zo ver achter lig dat ik niet meer weet waar te beginnen.

Dus dan maar zo.....

Ik heb langzaam weer iets meer tijd voor mezelf, en dus ook weer wat tijd om te scrappen. En ik ben erg trots op mijn weekeindje scrappen heeft opgeleverd.......

eindelijk leren lopen

12 januari:

Eindelijk was het dan zover....ineens op een avond toen we de verjaardag van opa harry aan het vieren waren, wilde Tygo zomaar aan twee handjes lopen. En leuk dat ie het vond! Triomfantelijk keek hij van de een naar de ander om te zien ow wel echt allemaal keken.

3 dagen later kon hij zomaar al aan 1 handje lopen.

En precies een maand later, op 12 februari, stond ie ineens op, op een dinsdagmiddag, en besloot dat ie vanaf nu zelf ging lopen. Het was een hele vreemde gewaarwording voor me, ineens is mijn mannetje wel heel erg groot. Hij heeft zo veel geoefend achter de loopwagen die we van Eefje mochten lenen, dat het vanaf dat moment ook heel gemakkelijk ging. Hij is helemaal niet vaak gevallen, en liep al snel alsof hij dit al maanden deed.

Wat was ik er blij mee, het was onderhand best een beetje zwaar voor me om met een 7 maanden zwangere buik een mannetje van 10 kilo plus te moeten tillen.....

mijn allereerste layout...

Gisteravond heb ik mijn allereerste echte layout gescrapt. En ik moet zeggen, ik ben behoorlijk trots op wat ik voor de eerste keer in elkaar heb geflanst....

Zwemmen met opa Guzzi

Omdat ik onderhand echt niet meer kan gaan zwemmen met Tygo, het is me echt te zwaar (zelfs als er iemand meegaat), gaat opa lekker met Tygo. en aangezien Tygo 3 paar opa's en oma's heeft, heeft deze opa zichzelf tot opa Guzzi omgedoopt, omdat hij, juist, een motor Guzzi rijdt.

Vanmorgen kwam hij gezellig helpen Tygo uit bed halen, en daarna heerlijk zwemmen met de kleine man. Tygo vond het nog wel een beetje raar zo zonder mama in het water, maar heeft toch de grootste pret gehad. Daarna nog lekker een bakkie koffie, en nog wat samen spelen, en toen ging opa weer naar huis.

oma's theekistje

Mijn oma is 84 geworden deze week. En wat moet je nu kopen voor een oma die 84 wordt, en eigenlijk alles al heeft wat ze hebben wil op haar verjaardag, en dat is al haar kinderen en kleinkinderen bij elkaar. Dit gebeurd niet zo vaak, omdat we allemaal best ver uit elkaar wonen.

Dus op de zondag voor of na haar verjaardag komen we allemaal bij elkaar voor de jaarlijkse Verweij-brunch.

Ik had voor haar een theekistje gescrapt. Ik wilde wat mooi voor haar maken, iets waar ze wat aan heeft. En omdat we Tygo niet mee konden nemen omdat de brunch precies in zijn middagslaapje valt, moest ze het helaas doen met een paar mooie recente foto's van hem.

Wat was ze er blij mee, en wat was ik trots =)

Tygo en zijn loopwagen...

Van Eefje mochten we haar loopwagentje lenen, omdat hij daar zo triomfantelijk de kamer mee doorstapt (wie weet zou hij dan toch echt binnenkort gaan lopen?). Dus die hebben we 1 januari mee naar huis genomen, en sindsdien speelt hij nergens ander meer mee. Hij loopt de he-le dag door heen en weer door de kamer, trots om zich heen kijkend of we het wel zien.

Maar nu wil hij eigenlijk het liefst rondjes lopen, zo van de woonkamer naar de keuken, door de serre heen en dan weer de woonkamer in. Maar dat gaat niet. Er zitten hele vervelende drempels daar, waar hij de loopwagen dus niet overheen geduwd krijgt.

En dat frustreerd hem dus echt enorm. Hij wordt er echt heel erg boos om. Zijn lontje is de laatste tijd zowieso heel erg kort, er hoeft maar weinig te gebeuren om hem een heus driftbui te bezorgen, waarin hij echt "gooit" met zichzelf, en vreselijk moet huilen.

Helaas voor hem kan ik dat niet wegnemen, en hoop ik dat deze fase snel voorbij is.

het leven is hard als je 1.5 bent.

zwangerschapsupdate

Het was weer even geleden, dus de hoogste tijd voor een update. Vorige week bij de verloskundige ontdekt dat de baby in een stuit ligt. Nu is dat nog niet zo een ramp met 31 weken, maar het is toch op mijn kaart geschreven, en ze wilde het wel goed in de gaten houden. Ik schrok er wel even van, maar vind het bij nader inzien een behoorlijke eye-opener. Het is goed om me nu al te realiseren dat het dus helemaal niet vanzelfsprekend is dat deze bevalling net zo goed gaat als bij Tygo. Natuurlijk is dat wel mijn streven, en zie ik er net zo min tegenop als toen, maar het is goed om er even bij stil te staan dat het ook anders kan.
De stuit dus. Ik denk dat dit nu al niet meer aan de orde is, want dit kind is zo ongelofelijk beweeglijk. Ik voel het constant heen en weer "schuiven", en het doet me ook vaak echt pijn! Dus ik denk dat het alweer terug is gedraaid. We zullen het volgende week zien. Ik moet nu om de twee weken op controle, dus dat is wel fijn. Bloeddruk was wederom heel erg goed, dus dat is ook prettig.

Met mij gaat het naar omstandigheden redelijk. Als ik me rustig hou red ik het door de dag heen totdat Ralph thuiskomt. Dit houdt dus in dat ik 's morgens met Tygo bezig ben. Alleen kan ik nergens heen met hem, behalve af en toe eens koffie drinken ofzo bij vriendinnen, omdat ik niet ver lopen kan. Dat vind ik wel moeilijk af en toe, ik hoop dat ik hem daar niet te kort mee doe. (Dit lijkt in ieder geval niet zo te zijn, hij is bijna altijd lief, en nooit echt jengelig ofzo, alleen een beetje ontdeugend) 's Middags als hij naar bed gaat om 12:30, dan gaat bij mij ook echt het licht uit, en slaap ik ook, tot een uur of 15:00, en dan worden we samen wakker.
Maar het is aftellen tot Ralph thuiskomt en dingen voor me uit handen kan nemen.
En het huishouden? Tja, dat geloof ik wel. Ralph doet veel, en af en toe doet oma eens de strijk.

Het belangrijkste is mijn kindje, daar is alles goed mee. De rest komt wel weer als ik ben bevallen...

mijn eerste scrapwerk...

ik heb het helemaal gevonden hoor, het scrappen. Nu ik zo thuis zit, en eigenlijk niet veel meer kan, ben ik eindelijk maar eens met scrappen begonnen. En hier is het dan, mijn-eerste-miniboekje-in-de-maak. Ik heb al wat andere dingetjes gemaakt, maar die kan ik niet laten zien, want het een is een cadeautje, en het andere staat de naam van mijn kindje op.

Ik vind het heerlijk om lekker aan te rommelen, om met wat anders bezig te zijn dan alleen maar met Tygo. en aangezien mijn liefste grote man zoveel hobbies heeft dat ie niet weet waar hij moet beginnen en ik er geen heb (had), is het ook wel prettig om zelf iets te doen te hebben.

Dus gisteravond baalde ik eigenlijk als een stekker, omdat ik door mijn beperkte lichamelijke toestand het een ont-zet-tend goed optreden van Anathema's Danny Cavanagh samen met ex Gathering's Anneke van Giersbergen samen accoustisch moest missen. En toen heb ik dit gemaakt, en ik was er eigenlijk zo door opgeslokt, dat ik vergat om te balen. Tot ik vanmorgen een mailtje vond van mijn lieve vriendje Ivo, die me vertelde hoe goed het was geweest. Tja, toen moest ik wel even slikken. Maar ik heb toch lekker gescrapt....

zelf drinken

En ineens is daar weer een nieuwe mijlpaal, zelf uit een open beker kunnen drinken. Het gaat wel met vallen en opstaan, met heel veel slabbers doorweekt en kleertjes tot aan de romper nat (zelfs met slabber), maar alle begin is natuurlijk moeilijk.

Kerst in den Helder

Dit jaar vierden we kerstavond in den Helder, omdat het baby Noah's eerste kerst is. Das een beetje zo de traditie, waar het nieuwste babietje is geboren, daar vieren we dan kerst zeg maar. maar nu zijn we zo ongeveer klaar met kindjes krijgen denk ik, dus moeten we een nieuwe traditie verzinnen....

Het was bijzonder gezellig. We hadden afgesproken dat we niet te veel aan cadeau's zouden doen, behalve voor de kindjes, dus dat resulteerde erin dat de hele berg die onder de boom lag zo ongeveer voor de kinderen was. heerlijk gegeten, gezellig samen geweest, wat niet zo heel vaak voorkomt, Den Helder ligt niet naast de deur zeg maar....

Tygo en Amber bij elkaar op de kamer, dus dat was keten 's morgens. Tygo heeft de gewoonte om als hij wakker wordt en hij ligt in zijn campingbed, om er heel hard mee te rammelen, zodat de hele buurt wakker wordt als je hem niet snel eruit pakt =).

Na een heerlijke brunch op eerste kerstdag door naar Eindhoven, waar ik dus helaas geen foto's van heb, (toestel vergeten) en tweede kerstdag naar Landgraaf, waar weer een heerlijke brunch op ons te wachten stond.

En daarna hadden Tygo en mama het helemaal gehad (en papa trouwens ook). Dus zijn we op tweede kerstdag 's avonds "heerlijk" naar de Burger King geweest, want voor koken hadden we echt de kracht niet meer.

Oud & Nieuw 2007

Oud & nieuw bij Winnie en Dion. De laatse (en trouwens ook eerste) keer, want volgend jaar om deze tijd zijn ze al lang en breed in mexico, helemaal gesetteld (hoop ik voor ze).

Nadat de kindjes samen al vroeg hadden gegeten, moe gespeeld, daarna samen in badje en daarna in bed gestopt waren, hebben we zelf gegeten. Iedereen had wat lekkers gemaakt, en we hebben heerlijk zitten tafelen. Zo rond een uur of 23:00 werd Tygo wakker, dus die hebben we maar uit zijn bedje gepakt, en vlak voor 00:00 is Eefje ook naar beneden gehaald. Met z'n allen hebben we het nieuwe jaar ingeluid, en zijn we buiten vuurwerk gaan kijken.

Daarna ging bij mij ook langzaam het licht uit, dus ik geloof dat ik er vlak na 01:00 al in lag.....

Het wordt een bewogen jaar denk ik, met veel nieuwe baby's, die allemaal nog geboren moeten worden, afscheid van lieve mensen, verwelkomen van nieuwe.....

Goede voornemens heb ik genoeg, ik zou graag zo veel mogelijk tijd doorbrengen met de mensen die me dierbaar zijn, al is dat logistiek vaak wel een probleem. De intentie is er in ieder geval, hopenlijk kan ik hem waarmaken...Dit jaar wordt een belangrijk jaar, sommige dingen zijn te prive om wereldkundig te maken, maar ik ga er in ieder geval voor!

Gelukkig nieuwjaar allemaal, ik wens jullie al het goede voor 2008.... En Meer!!!!

even opppassen

Vanmorgen om 08:00 was het al een drukke boel hier, Tygo's vriendinnetje Eefje was even hier. Haar mama ging met een heleboel spulletjes die ze kwijt willen op de rommelmarkt staan, en dat is niet handig met een dreumes. Dus tijdens het opbouwen van de kraam was Eef eventjes hier. Ze zijn zo lief samen deze twee. Ze spelen al echt samen, kruipen achter elkaar aan, lekker samen schreeuwen en herrie maken. Maar ook als ze rustig spelen doen ze dit bij elkaar in de buurt.
Na een uurtje kwam haar papa alweer terug, en nadat we lekker koffie hebben geleut, zijn ze weer gegaan. Moet je je voorstellen, is het 10:00 op zondagochtend, lijkt er al een hele dag voorbij te zijn gegaan...hele huis wakker, koffie met vrienden, ontbijtje, oppassen.....Dat was toen we nog kinderloos waren niet voor te stellen.