avondje Anathema

Vandaag de ochtend lekker met Tygo gerommeld, en toen Evi besloot om toch maar tot 10:30 te slapen in plaats van tot 11:30, besloot ik om voor dat ik ze naar opa en oma zou brengen voor een klein logeerpartijtje om even op de koffie te gaan bij Ivo en Annelies en hun twee prachtmeiden.

De kindjes naar opa en oma gebracht, daar heerlijk gelunched met broodjes en een lekker eitje, en toen snel door naar het werk. Daarna een paar uurtjes gewerkt, ik had een aantal afspraken buiten de deur, dus dat ging enorm snel voorbij. Snel naar huis, omkleden, en opmaken voor een lekker avondje van ons twee. Eerst lekker samen naar de Surinamer in Heerlen, daarna door naar Anathema in Biebob, Vosselaar. Helaas was de Surinamer failliet! Wat een tegenvaller.... Ik had me er erg op verheugd, maar was zo blij dat we wat tijd voor ons samen hadden dat ik het weer snel vergeten was. na het eten door naar belgië, voor wederom een te gekke avond Anathema. Super concert, super sfeer, super setlist.... En daarna lekker blijven hangen, veel te laat geworden, maar heel gezellig.

Mijn vriendschap met Danny maakt deze avonden altijd heel bijzonder. helaaas zien we elkaar veel te weinig. Op deze concerten is er altijd een hele grote groep vaste mensen aanwezig, wat altijd gewoon heel erg gezellig is. Ik zie hen alleen maar daar, met sommigen heb ik af en toe wat mail of sms contact, maar het te gek om te zien hoe deze vaste schare aan fans er altijd gewoon is, en dat maakt dat concerten van Anathema gewoon een extra tintje hebben. Deze keer was Danny pas jarig geweest, en dan wordt er gebak geregeld door iedereen voor hem. Zo leuk! Vroeger gingen we een aantal dagen achter elkaar als ze in Nederland op tour zijn maar met twee kindjes is dat niet meer haalbaar, en geniet ik van 1 in plaats van 4 concerten.

nieuw scrapwerk

Nieuw scrapwerk om te laten zien....

kleine muis wat ben je al groot

Kleine muis, wat ben je al groot.....

En wat een geluk dat je in een welvarend land geboren bent, waar je geen problemen zult kennen als honger en dorst, waar je als je ziek bent gewoon naar de dokter kunt gaan die je dan beter zal maken. Waar je velig zult zijn en geborgen, en ouders hebt die alles voor je doen, en altijd voor je zullen zorgen.

Kleine grote vent, wat ben je al groot...

Kijkend naar mijn twee prachtige kinderen realiseer ik me des te vaker wat een geluk ik heb, en hoe gemakkelijk het is om dit voor lief te nemen, terwijl het krijgen en hebben van kinderen voor veel mensen helemaal niet iets "gewoons" is in het leven.
Hopelijk kan ik ze ook bijbrengen dat er niet zo heel veel vanzelfsprekendheden zijn in het leven, dat je moet koesteren wat je hebt, en je vooral niet moet vergeten om te genieten.....

Ik kan niet wachten om te ontdekken wat er zich nog allemaal meer voor leuks, liefs, moois, ontroerends, op ons af zal gaan komen....

maandagmorgen

Maandagmorgen. Ik ben dan altijd vrij, en altijd zo om een uur of 10:00 komt mijn vader even langs. Heerlijk even spelen met de kinderen, even bijkletsen en koffie leuten. Heel vaak maak ik ook nog even van de gelegenheid gebruik om snel, zonder twee kinderen naar de supermarkt te rijden. Dat op zich is al een genot, want het is bijna niet te doen om met twee kinderen zo klein rustig naar de supermarkt te gaan, behalve als ik heel erg veel tijd heb. Als ik zou moeten gaat alles natuurlijk, maar mijn voorkeur gaat toch uit naar zonder kinderen boodschappen doen.

In de tussentijd speelt mijn pap dan met Tygo, want Evi ligt dan meestal in bed. Deze maandag had Tygo een nieuw spel, met de opbergbox van zijn auto's. Zo leuk...

Auto's...

Tygo en zijn auto's. Geen hem een auto en je hoort hem de hele dag niet meer, afgezien van de typische "vroemvroem, tuut tuut" geluiden die alle kleine jongetjes maken als ze met hun auto's spelen. Ik dacht altijd dat hij met 5 auto's genoeg zou hebben, en dat ze allemaal op elkaar leken. Nou, mooi niet dus! Met al zijn auto's speelt hij even overtuigend, en met evenveel plezier. Tegenwoordig wil hij ook dat we meedoen, en dan komt hij er een brengen en wil dan dat we ermee rijden en ook hard "vroemvroem, tuut tuut" roepen. Ook op het kinderdagverblijf is het zijn favoriete bezigheid.

Het is vaak het allereerste dat hij zegt als hij wakker wordt, en nu ik erover nadenk is het ook een van de eerste woordjes die hij kon zeggen.....

Ik blijf me erover verbazen dat hij zo'n typisch jongetje is, ballen en auto's bepalen zijn wereld. Soms probeer ik wel eens met hem te knutselen omdat ik hem gun dat zijn wereld wat breder is, en dat kleurt hij braaf mee, of we spelen samen met de klei . Dit houdt hij maar even vol, en wil dan toch weer me zijn geliefde auto's.

ken je dat?

Ken je dat, zo van die dagen dat alles mis gaat, en je het liefst met je hoofd onder de dekens wil wegkruipen? Zo'n dag had ik vandaag. Niet te vergelijken met echt verdriet, echt leed, maar gewoon een stomme dag....
Begon vanmorgen met een van "mijn" jongeren naar het ziekenhuis te brengen....vergeet mijn ik-moet-naar-een-receptie-tas waar dus make-up en andere kleren in zaten..
Verrij me naar het adres waar ze woont, terwijl ik zit te bellen hoe ik moet rijden piept mijn telefoon dat de accu leeg is....Gelukkig nog net gevonden. rij op weg naar het ziekenhuis de verkeerde autobaan op, waardoor ik VOL maar dan ook VOL in de file's rij.....Veel te laat in het ziekenhuis aangekomen natuurlijk, maar was niet zo erg, we moesten toch
2 uur wachten....kom ik er achter dat ik alleen kleingeld bij me heb. €4.30 om precies te zijn. Ik uitrekenen (niet mijn beste eigenschap maar dat terzijde), goed, als parkeren €1.50 per uur kost, dan kan ik tot 11:00 daar blijven, anders heb ik geen parkeergeld genoeg. Kom ik netjes om 11:00 aan bij de betaal automaat. Kaartje er in. Lees: €6.00!!!!!!! Nee he? Terug naar binnen om van vriendje van meisje geld te lenen. Steek kaartje er in. Lees: €7.50!!!! GO*&%O(((*&&^^^&^)))__!!!!!!!
Na een half uur rennen door het ziekenhuis, van de parkeergarage tot aan de Spoedeisende hulp en na bij 6 mensen vragen wat ik moest, en dat die me dan doorsturen naar loket weetikwat heeft een aardige portier voor mij de slagboom opengedaan zonder dat ik hoefde te betalen...zucht. En toen moest mijn dag nog beginnen zeg maar. Zucht.

Tygo met zijn woe woe's....

Hier hoeft geen tekst bij geloof ik....

Zondagbarbeque

Vanmiddag waarschijnlijk de laatste keer kunnen bbq-en van dit jaar. Opa en oma lekker op bezoek, net als iedereen zien we ook hen veel minder vaak dan we eigenlijk zouden willen. Tygo vond het ook erg gezellig allemaal, en hoe harder wij moesten lachen om hem, hoe leuker hij het vond allemaal. Evi is erg verkouden, dus die snotterde wat af. Hoefde ook haar fruithap niet echt, terwijl ze daar normaal toch wel erg gek op is. Maar bij opa op schoot was het nog wel vol te houden voor haar.

Het was heerlijk zo in het septemberzonnetje, veel lekkerder dan ik eigenlijk gedacht had.

Na het eten nog even lekker op de bank gehangen, tot het bedtijd was voor de kinderen...

Daarna nog even wat tv gekeken, en nog even lekker in de nieuwst "Creatief met foto's" (alweer bedankt Mireille) gedoken, en toen alweer tijd om naar bed te gaan.

Miniboekje mama en Tygo...

Weer nieuw scrapwerk om te laten zien...een miniboekje van Tygo en mij. Het boekje was een cadeautje van Mireille (http://amberennoah.blogspot.com )...thanks :)...

Post voor Evi

Vanmorgen kwam er met de post een cadeautje van oma Eindhoven helemaal en alleen voor Evi.
Het ontzettend lieve pyama dingetje wat ze op deze foto aan heeft zat er in...
Dank je wel voor de lieve post oma!!!

lolala

Met het praten van Tygo gaat het niet zo heelerg hard. Hij kletst de hele dag, meestal nog vrij onverstaanbaar. Maar soms verrast hij me echt met een woordje wat hij blijkbaar kent:

....Lolala....

Heel hard wijzend op een plaatje van een reep chocola. Tja.

Mijlpaal

Evi heeft haar eerste tandje!!!

Gisteravond voelde ik het zitten, in haar onderkaakje. In vergelijking met haar broer is ze er laat mee, die had voor hij 4 maanden was al zijn eerste tandje.

Ze lijkt er niet heel erg veel last van te hebben, van dat tandje. Waar ze wel last van heeft is volgns mij dat har lijfje haar beperkt in wat ze zo graag zou willen. Ze zit geen moment meer stil, en niets is goed, liggen niet, op schoot niet, in de box niet, niks niet. Ik hoor de frustratie in har huiltje, en het duurt denk ik niet heel lang meer voor ze zal gan tijgeren. Omrollen naar beide kanten gaat al heel erg goed, dit doet ze eigenlijk al een paar weken. Mijn meisje gaat hard!!!

nieuwe layouts

Mijn nieuwste layouts van deze maand...

Waterpokken

Er zijn wel eens mensen die zeggen dat de waterpokken best wel meevallen, die hebben het dus mooi mis. Sjee, wat een ellende. Tygo heeft ze dus. De waterpokken. Al weken heerst het op zijn kinderdagverblijf, en nadat Evi ze een beetje kreeg verbaasde ik me steeds over het feit dat tygo ze maar niet kreeg.

Het begon vrijdag overdag een beetje. Ze waren bij opa en oma, en daar kwamen ze opzetten.

Hij was al flink hangerig, en had steeds koorts. Maar het ergste moest nog komen zeg maar.....

Wat heb ik te doen met mijn kleine manneke. Hij roept de hele tijd heel zielig "auwa" en krabt alles open. Ik ben de hele dag druk in de weer met mentholpoeder (samen doen we dit op zijn lijfje, hij helpt me er dapper mee) en de dagen zijn vooral gevuld met knuffelen met hondje en televisie kijken, onderwijl mijn best doende om hem genoeg te laten drinken. In mijn achterhoofd hou ik maar dat alle kindjes het krijgen en dat het met een paar dagen voorbij is...

Tygo naar de kapper

Het was weer eens echt nodig, Tygo's haar was veel te lang. dat komt omdat we nooi weten wat we ermee willen, of we het een beetje laten groeien of kort houden. En tegen de tijd dat we daar uit zijn ziet het er ongeveer zo uit:

Dus op een mooie avond besloot papa weer eens voor kapper te spelen. Dit is het resultaat, weer zo goed als nieuw!

Anathema in Krefeld

De kindjes bij opa en oma, eindelijk een avondje voor ons...

Anathema speelde in Krefeld, samen met Paradise Lost voor hun 20th anniversery.

Lekker avondje stappen, leuke bijkomstigheid is altijd dat het ons weinig kost omdat Danny ons wederom op de gastenlijst heeft gezet...

Het was een hardstikke leuke avond zoals altijd, na het concert met Danny naar de backstage ruimte gegaan en daar tot een uur of 01:00 lekker gehangen, beetje kletsen en biertjes drinken. Paradise Lost hebben we niet eens gezien.

Vanmorgen beetje uitgeslapen en daarna weer aan het werk. Wat een welkome onderbreking in deze totaal chaotische werkweer van 55 (!!) uur.

Mia op bezoek

Vandaag kwam Mia op bezoek met haar papa en mama. Mia woont helemaal in Haarlem, dus helaas zien we elkaar niet zo heel vaak. Maar als ze dan komen is het zo gezellig! En hoe groter de kinderen worden, hoe leuker het word voor ze om met elkaar te spelen. Ze hebben heerlijk samen gelunched aan hun eigen tafel.... Daarna allebei in bed voor het middagslaapje, en na een uurtje of twee weer wakker.


Daarna lekker buiten gespeeld, samen geschommeld, met de loopauto's gerend. Na het eten moesten ze helaas weer naar huis. Mia vind het niet zo leuk in de auto, en dan lijkt de afstand tussen Haarlem en Geleen nog wel veel langer....




De volgende keer komen wij weer naar Haarlem!

samen spelen

Ik had niet verwacht dat Tygo en Evi al zo leuk met elkaar zijn. Er is echt interactie tussen hun tweetjes, en er is niemand, echt niemand die Evi zo aan het lachen kan krijgen als Tygo, hoe zeer ik mijn best ook doe...

Dat levert dan natuurlijk de nodige schattige momenten op, die zo leuk zijn, dat ik me afvraag waarom ik ooit getwijfeld heb of ik na Tygo nog een kindje zou willen...

mijn week...

Mijn week.........even een korte impressie:

Zondag;

Van 10:00 tot 18:15 werken, naar huis, kinderen in de auto laden, naar Eindhoven naar mijn moeder rijden, kinderen daar fles en koekjes en daarna in bad en in bed, om daarna lekker naar de binnenstad te gaan voor een concert van een van mijn favoriete bands, Anathema. Backstage veel te lang blijven hangen, maar ja, het was echt zo gezellig.....

Maandag;

Wakker geworden bij mijn moeder, veel te moe, omdat ik het ook eens een keertje laat maak. Normaal lig ik er braag tussen 22:00 en 23:00 in, nu weet ik waarom ook alweer....

Na de lunch kinderen weer in de auto, naar Vught, naar vrienden omdat ik die ook te weinig zie wilde ik dit graag even combineren als ik dan toch al in Eindhoven zit...

Na het eten daar vertrekken, de kinderen doodmoe om 21:30 naar bed, en toen kwam ralph ook pas thuis van het sporten. Die had ik het hele weekeind niet gezien, dus even bijkletsen en dan is het ineens ook weer 00:30.....

Dinsdag;

Opstaan, kinderen naar het kinderdagverblijf, vergadering, kinderen weer ophalen, Tygo wilde niet echt slapen en voordat ik daar dus mee klaar was, was het 15:00... Even wat administratie, en een schaal koekjes gebakken voor mijn HOOGzwangere vriendin die ik schandalig lang niet gezien heb omdat ik het gewoon niet weet in te plannen......

Eten koken, eten, daarna weer op huisbezoek van een cliënt, en om 22:00 eindelijk mijn koekjes af leveren, vlug kopje thee, en even kletsen.....23:00 thuis, en naar bedje

Woensdag:

Samen met de kinderen in bad, werken van 10:00 tot 17:00, daarna niks. Nou ja, het is nu 20:35, ben net klaar met opruimen (beetje) en de kinderen in bed leggen. Ralph is naar de sportschool, lekker even een momentje voor mezelf, maar voel me ook weer een beetje schuldig want er is zo veel in huis wat nog moet...(was, strijk, tuin, badkamer poetsen, bellen met mensen die ik te lang niet spreek, scrappen, blog bijwerken and so on and so on).....

Donderdag:

Kinderen hele dag kinderdagverblijf. In de ochtend in de tuin werken die er onderhand uitziet als een natuurreservaat..... om 16:00 werken tot vrijdagochtend 11:00.

Vrijdag;

Om 11:00 uit de slaapdienst, naar huis, lunchen met opa die op de kinderen past, en dan (nog) niks meer voor die dag op de planning....

Zaterdag:

Werken van 10:00 tot 17:00

Zondag:

Bezoek uit Haarlem met hun dochtertje van 1.5....

Waarom heeft een dag IN GODSNAAM maar 24 uur en een week maar 7 dagen? Waarschijnlijk als een dag 100 uur zou hebben ik ook niet toe zmijn dingen. Het is zo druk, twee kleine kindjes en een full time baan, maar ik zou het voor geen goud willen missen.....