hallo?

Van Ramon kreeg ze gisteren deze speeltelefoon. Vanmiddag vond ik haar zo, luid kwebbelend...:

Je kunt niet vroeg genoeg beginnen is de uitdrukking toch als ik me niet vergis......

Evi 1 jaar!!!!

Evi's allereerste verjaardag, het was ontzettend gezellig, druk, maar niet al te druk. We hadden alleen mensen met kinderen en de opa's en oma's uitgenodigd, anders werd het veel te veel zo binnen. Das niet fijn voor de kinderen, en vervolgens niet fijn voor ons =)

Een kleine impressie van de dag hierboven.....

De kindjes hebben het goed gedaan, allemaal. Mia, helemaal uit Haarlem had de hele reis niet geslapen, en stortte pas na achten in, Tygo heeft rondgerend tot na negenen, en de meiden van Daniëla en Freek hebben het ook lekker volgehouden, tot ze zo rond 21:30 ongeveer tegelijk op de bank instortten.

Al met al een hele leuke dag, aarbij we een paar mensen moesten missen door afstanden. Mexico is helaas erg ver, en ook den helder ligt niet bepaald naast de deur

met de pot mee...

Vandaag was het dan echt zover. Ik had de kindjes opgehaald bij het kinderdagverblijf, en ze was nog niet zo lang wakker. Normaal ligt ze dan in bed als we eten, of ze is net al zo lang wakker dat ze al gegeten heeft, omdat ze echt erge honger had. maar vandaag hield ze het vol tot ik klaar met koken was, en kon ze voor het eerst met Tygo en mij met de pot mee eten. Papa was de laatste voorbereidingen aan het doen voor haar verjaardag, dus die was er helaas niet bij...

Heerlijk vond ze het...gebakken aardappeltjes met spercieboontjes. vlees durfde ik nog niet goed aan, maar dat komt vanzelf wel...Ze heeft heerlijk gesmikkeld, en at meer dan Tygo...

een jaar geleden...

Vanmiddag zat ik te denken aan komende vrijdag, Evi's allereerste verjaardag. In de dagen voordat de kinderen 1 worden, word ik altijd wat melancholisch. Blijkbaar, ik had het ook toen Tygo 1 werd. Dus ging ik terug rekenen, en zou het een jaar geleden nu zaterdag zijn, en zou Ralph er helemaal doorheen zitten, omdat hij alles in huis moest doen omdat ik zo ontzettend zwanger was. Ik weet nog dat ik toen die zaterdagmiddag nadat ik even geslapen had thee voor hem wilde zetten, en dat ik vervolgens het kopje kapot liet vallen, zodat hij alsnog op moest staan om de boel op te ruimen.
Toen hebben we Tygo naar opa en oma gebracht en zijn heerlijk gaan uit eten, even samen ontspannen. Uitslapen wilde ik ook toen, maar natuurlijk deed ik geen oog dicht, en natuurlijk moest ik een ziljoen keer naar de wc, en natuurlijk moest ik daar vreselijk om huilen.
Die ochtend gingen we Tygo halen bij opa en oma, en zat ik er zelf zo helemaal doorheen dat opa aanbood om op de momenten dat Ralph aan het werk zou zijn hij op de Tygo zou passen, zodat ik kon rusten. (bedankt lieve opa) Op maandag nadat opa hem ophaalde heb ik de hele dag, tot 16:00 of zo in bed gelegen! En op dinsdagnacht was ze er al!!!
Ik vind het zo'n bijzonder gevoel, die dagen in aanloop tot bevallen, en de dagen erna, maar ben dan eigenlijk ook wel weer erg blij dat ik niet meer hoef.

maatje...

Op de markt had ik vanmiddag voor Ralph een maatje meegenomen. Evi was al wakker, en begon wild met haar armen en benen te wapperen toen ze het visje zag. Eens kijken wat er gebeurt zeiden we tegen elkaar.

Nou,

Dit dus

=)

waaghals Evi

Regelmatig vind ik haar in een soortgelijke situatie. ze is hier zelf op geklommen, en het zweet breekt me uit als ik haar zo zie. Ze is nog helemaal niet zo heel erg "stabiel", ze kan nog niet zelf van staan naar zitten, en kiept dan regelmatig om, een harde "bonk" als gevolg en tranen. Ik was zelf net zo vroeger, daar ben ik dan misschien wel het meest bang voor.....
De stoeltjes hebben we maar op een andere plek gezet, dan wordt het haar in ieder geval niet zo heel erg gemakkelijk gemaakt. Maar toch.....

wijDUS sketch challenge

Mijn inzending voor de http://www.wijdus.blogspot.com/ februari sketchchallenge......

have i told you lately....

*trots*

Frietjes!!!

Mia werd 2.
En omdat we Mia niet zo heel vaak zien, vonden we dat het wel heel gezellig zou zijn als we haar even een kusje konden gaan geven. Dus. Mia woont in Haarlem, dus het was nog een hele bevalling om er te komen. We hebben nog even getwijfeld of we dat met Evi zouden doen, omdat ze erge pijn aan haar tandjes had. Maar we hebben de gok genomen, en het is prima gegaan.

Aan het einde van de dag hebben we gezellig met z'n allen frietjes gegeten. Echt met z'n allen, want Evi heeft lekker mee gedaan. haar eerste frietjes. En lekker dat ze het vond!!

Tygo word er altijd erg enthousiast van, en wil dan aan iedereen die het zien wil zijn patatjes showen: Kijk!!! Frietjes!!!! roept hij dan keihard....

De terugreis was iets minder goed gegaan, ze besloten allebei dat ze wakker gingen zijn de hele weg, dus tegen de tijd dat we thuis aankwamen was het een uur of 22:15, en hadden we twee heel hard huilende kindjes op de achterbank.....

kijk zo ga je dan staan....

Kijk, zo doe je dat dus:
Eerst moet je daar heel ernstig moeilijk bij kijken. het is natuurlijk niet niks voor zo een hummel...
En daar ga je dan.

Wat is ze knap he, die mup van ons?

het is zover!!!

het is zover!!!! Eindelijk!!!! Tygo heeft voor de aller-aller-aller-eerste keer een plasje op het potje gedaan!! En een flinke ook mag ik wel zeggen!!

De hele week heb ik samen met hem bij het potje gezeten, terwijl hij er soms wel 25 minuten op zat zonder wat te doen.....

Man, wat was ik enorm trots!!! Ik dacht eerst dat er niks gebeurd was, en wilde hem van het potje halen om een luier om te doen. Ik zei nog tegen hem dat we het morgen gewoon weer gingen proberen. En toen had hij zomaar ineens een plas gedaan!!!

Ik heb gelijk een lijst met stikkers gemaakt, kan hij een auto verdienen. Vanavond heeft hij er gelijk ook eentje gekregen, dat had ik hem 4 dagen geleden namelijk beloofd.

Man, wat ben ik trots!!!

zaterdagavond scrapwerk

Mijn Lo van vanavond...

valt zo mijn dag in het water....

Vanochtend druk druk druk....
met de kinderen de lege flessen en potten naar de glasbak gebracht, brieven gepost, stof gezogen, afwasmachine in en uit......
om 12:00 zouden we in theorie moeten eten, dan kindjes naar Kinderdagverblijf, belangrijke afspraak met mijn loopbaancoach, en dan werken tot 22:00....
De kink in de kabel kwam toen mijn kleine man vanuit het niets vreselijk begon met spugen....arm schaap, ligt al in bed om 11:30, want zijn ogen draaiden weg van de moeheid en ziek zijn. Ik heb hem getemperatuurd, maar had niks...we zien het wel wat komen gaat. Zucht.
Nu dus niet kinderdagverblijf, geen afspraak, en mijn dienst een paar uurtjes later en Ralph een paar uurtjes eerder naar huis.
Tja.

nieuwe lo

Gemaakt van een oude papierlijn van Basic Grey, maar ik blijf het mooi vinden...

kijk wat ik allemaal al kan....

Sinds een dag of 5 kan Evi al staan.....

Ze begint zich overal aan op te trekken, en word ernstig gefrustreerd als het haar niet lukt natuurlijk....

Ze is ineens heel erg groot, zo staand aan de tafel...

onderonsje...

Op een onbewaakt ogenblik vond Ralph ze samen zo, Tygo en Sam. Ik voel een vriendschap op komen zetten. Tygo deelt zijn "leesje" met hem, echt heel schattig.

ben ge foto-tagged

Door Mireille ben ik net getagged. ge fototagged wel te verstaan.

regels zijn: Ga naar de map waar je jouw foto's bewaard op je computer. Ga dan naar het 6e mapje en pak hier de 6e foto. Zet deze foto op je blog en vertel wat het verhaal rondom deze foto is. Tag hierna 6 personen en vraag hun om hetzelfde te doen. Laat een berichtje op hun blog achter of stuur ze een emailtje om ze te laten weten dat jij ze hebt gekozen.

Hartstikke leuk dus.

Dit is dus de 6e foto van de 6e maand. Van juni dus. Ik vind deze foto heel erg mooi, we waren hier met zjin allen bij Yigal en Sharon op bezoek in Haarlem, en bezochten daar een kinderboerderij. Er waren schommels, en ik heb een zwak voor schommels. Deze foto heeft Yigal genomen van ver, en ik had het niet in de gaten. Het is een heerlijk moment van mijn meisje en mij, ik kan met het moment nog helder voor de geest halen, ik genoot!

de volgende mensen tag ik bij deze: Francine (www.stukjebijbeetje.blogspot.com), Ingeborg (www.heavensentscrapbooking.blogspot.com), en Winny (www.vivimosenmexico.blogspot.com) (ik ben niet zo van de linkjes, dus dan maar zo)

opa en oma oppassen

Vrijdag zijn opa en oma maar gekomen om met de kinderen te spelen, want ik moest werken en Ralph was te ziek.

Aan het einde van de dag was Ralph gelukkig opgeknapt, en hebben we nog lekker samen gegeten....

it ain't over yet....

Nu de kinderen en Ralph zijn opgeknapt ben ik zelf aan de beurt. Ik heb al twee nachten wakker gelegen van de keelpijn, dus ik denk zo wel een keelontsteking, hoofdpijn, pijn aan mijn spieren, hoesten.....Ik ga maar even naar de dokter vanmiddag, nu is Ralph tenminste thuis en hoef ik die twee niet mee te slepen. Gatver, ziek zijn is niks......

nog meer ziek...

Nu we een paar dagen verder zijn is Evi langzaam aan het opknappen. Ze heeft vanmiddag zelfs alweer een broodje jam gegeten, en speelt alweer lekker rond. Ik wilde haar alleen nog niet naar het kinderdagverblijf brengen, dus Ralph is wat eerder begonnen zodat hij om 16:00 thuis is en ik dan kan gaan werken. Mooi opgelost dachten we.
Nu is Ralph ook ziek! Volgens mij een buikgriep ofzo, hij is echt niet goed.
Ik begin vandaag dan maar om 19:00, want ik geloof niet dat hij het voor elkaar krijgt om zo de kindjes eten te geven enzo.....
.........zucht.............

Update:
In de avond bleek het nog meer drama te zijn, Evi had ongeveer 6 diaree luiers in 2 uur, en ook nog 2 keer gespuugd in diezelfde tijd, en Ralph lag als een dood vogeltje in bed, dus toen heb ik mijn werk maar gebeld, en heeft mijn lieve collega Ferry (bedankt Desiree :) ) voor mij de slaapdienst gedraaid....Het risico dat ik die avond nog met mijn kleine meid naar de nightcare had moeten rijden omdat ze uitdrogingsverschijnselen dreigde te krijgen was ernstig aanwezig....
Ik moest hem wel aflossen om 07:00 vanmorgen, maar ik was blij dat ik in de avond thuis bij mijn zieke gezin kon blijven...

Arme Evi

Evi is zo ziek. Gisteren ineens. Eigenlijk eergisteren begonnen met alleen twee ontstoken oogjes. En gisteren ineens heel ziek. Vanuit het niets spugen spugen spugen en 39+ koorts. Ze hield niets binnen, en de koorts zakte maar niet.
Gisteravond maar even naar de nightcare. Die stomme arts zei een ontsteking van de bovenste luchtwegen en een beetje de oortjes en oogjes ontstoken, maar ik kreeg niets mee. Ook niet na doorvragen van mijn kant, nee, ze had niets nodig, het zou vanzelf overgaan. Yeah right... Met een gevoel van onbehagen verliet ik het ziekenhuis waar de dokterspost zit. Als er vanacht maar iets geks met haar zou zijn zou ik gelijk aan de bel hangen.
Maar de nacht ging goed, ze sliep vanmorgen tot 08:30. Gelijk getemperatuurd: 39.4! En ze stonk! Niet normaal, een soort van "tandartslucht' kwam uit haar mondje. Heel heftig.
Om 11:00 zat ik bij de dokter, wat bleek: allebei de oortjes ontstoken en een zware keelontsteking! Arm schaap. Nu heeft ze antibiotica (duh) en neusdruppeltjes en moet ik het aankijken.
Oh ja, ikzelf heb ook nog carpaal tunnelsyndroom in mijn pols zei hij, en als klapper op de vuurpijl brak mijn halve kies vanmorgen af. I hate mondays!

Geschokt..

Tussen alle gezellige berichten over de kinderen en scrapwerk nu deze post. Ik zit op mijn werk, en heb net met afschuw het nieuwsgericht gezien dat er op een kinderdagverblijf iemand 2 kleine kinderen doodgestoken heeft en een leidster. Ik heb geen woorden om te omschrijven wat er door me heen gaat, wat die ouders moeten doormaken. Het kinderdagverblijf is een plek waarvan je denkt, nee, weet dat je kinderen daar veilig opgevangen worden terwijl je zelf op je werk zit. Nooit hoef ik me af te vragen of ze zich daar wel prettig voelen. Onveiligheid komt niet eens in me op. En dan ineens dit nieuws.
Wat moet die man bezield hebben...wat moeten de kinderen en leidsters daar doorgemaakt hebben..Ik kan er echt niet bij met zijn gedachten. De kinderen die het niet gehaald hebben zijn in de leeftijd van mijn kleine Tygo, kleiner zelfs. De anderen die in het ziekenhuis liggen misschien wel jonger...
Ik deed een poging, onbewust me te verplaatsen in de ouders waarvan hun kindjes daar op de opvang zitten. een vrouw met een lege maxicosi was in beeld, stond daar te wachten. je moet je toch niet voorstellen dat daar staat.
Het enige dat ik gedaan heb is naar huis gebeld, naar Ralph, om mijn hart te luchten. En mijn condoleance in het register, www.condoleance.nl opgeschreven. Maar wat moet je schrijven voor die mensen? Sterkte? Niets lijkt te volstaan.
En mijn gedachten op dit blog van me afschrijven.
Ik gun de slachtoffers kracht, moed, sterkte om morgen weer op te staan.

Tygo en Sam

Tygo begint Sam steeds leuker te vinden, en Sam wordtiets minder bang van Tygo. Ik zag ze samen zitten op de bank, en je ziet het niet zo goed op de foto, maar Tygo is Sam uit zichzelf heel zachtjes aan het aaien. hij vind hem lief zegt ie....

little missy

vanavond voor het eerst echt met Glimmer Miste gewerkt....

zucht....

Lief he? :)